De bloesem sneeuwt zachtjes naar binnen. Zonnestralen piepen om de hoek, verblijden mijn gezicht. Lente. Teer. Hoopvol. 

‘Je mag nu op handen en knieën komen zitten,’ instrueert de yogajuf. Ik volg braaf. Rug bol, als een kat die zich uitstrekt. Rug hol, hoofd in de nek. 

Hoog in de bloesemboom slaat een kat ons gade. Ik voel een glimlach opborrelen. Wat een onzin ook, denk ik voor de kat. Wij hier, in dit zaaltje. Doen alsof je een kat bent. 

Ik ga naar buiten. Warm me in de lentezon. Niet doen alsof. Zijn.

One Reply to “Lente”

Laat een antwoord achter aan Robin Reactie annuleren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *